LogOut – Δυο λόγια να πιστέψεις…

Πίσω ξεφτίλες, πάνε χαράμι τόσες ρίμες
τόσες ρίμες που όμως γεμίζουνε σελίδες,
τα κεφάλια σαν οβίδες κι είδες επικεφαλίδες
λίγες παρωπίδες σε πατρίδες νταβατζήδες.

Χαμένοι μήνες, χαμένα χρόνια σ’ ατλαντίδες
και σελίδες που σε τρυπάνε σα λεπίδες,
μάσκες και παρωπίδες για όσους χάνονται στο σήμερα
κι όσοι αργοπεθαίνουν δε βρίσκουν λόγια ήμερα,
οι πρώτοι ήρωες πέσανε απ’ τα μάτια σου
και αν είναι αργά μάζεψε όλα τα κομμάτια σου,
βρήκα δυο λόγια να σου πω μπας και πιστέψεις
εγώ μονάχα θα σου δείξω να διαλέξεις.

Δεν έχω όρεξη να γράψω απόψε ήρεμα
και δε ζητώ συγχώρεση αφού δεν κάνω πείραμα,
η μουσική μου κι όσα λέω είναι για μένα ότι πιστεύω
και όταν πιάνω μολύβι κάπου κάπως ίσως ξεφεύγω,
μα γιατρεύομαι και κυριεύομαι
ότι και αν γίνει ξέρω ποια πράγματα σέβομαι,
λέω πολλά μα έλα δοκίμασε τα λόγια μου
κι άμα προδώσω κάτι σκίσε όλα τα χρόνια μου,
κι όλα τα πιόνια που ήρθαν να μου ρίξουν την ευθύνη
το πορτοκάλι γίνετε μπροστά τους μανταρίνι,
και πάλι το κουρδίζουν, τα πάντα συντονίζουν
όμως και όσο κι αν δε θέλουμε, κάποιοι απλά τα αξίζουν,
και γεμίζουνε τα αυτιά τους με ρημάδια από το χθες
δε θα σε σώσει αυτό και ψέματα μη λες,
αφού πιστεύεις πια σε θαύματα κρίμα το νου σου,
με καμιά παναγιά ούτε με τάμα του παππού σου
δε θα γίνουμε όσα έχεις κατά νου και βγάλτη φούστα
400 σούρες πάνω σου δε θα βγάλουν γούστα,
για μια γκόμενα όπως τότε στο σχολείο
μια Ελένη λέει κλεισμένη μες σε παρθεναγωγείο,
ρε που τα πουλάτε αυτά μου μοιάζει αστείο
τα σημερινά παιδιά πηδάν τις κόρες σας λίγο πριν το σχολείο,
και μετά κάθονται φρόνιμα στα αυγά τους
δεν έχουνε δυνάμεις και σας έχουν και στα αυτιά τους,
δεν κάνουμε τους μάγκες, εσείς ρε το κουράζετε
ότι και αν λέτε κανένας τους δε νοιάζεται,
όσες φορές και αν τους τα πείτε το χαβά τους
αφού οι γνώσεις σας είναι λειψές μπροστά στα όνειρα τους,
καμιά ελπίδα κανένα ξόρκι δε μας σώνει
ριζώνει με το χρόνο το κακό και μεγαλώνει,
και μείς για πάντα μόνοι στη ρουτίνα της συνήθειας
τσεκάρουμε ελπίδες στον ανιχνευτή αλήθειας,
περνάμε από βελόνα κάθε ευχή μας το χειμώνα
μπας και φύγει όλο το καλοκαίρι σε μια εικόνα,
τραβάμε την κατάσταση όσο πιο πέρα πάει
και χαιρόμαστε κάθε φορά που κάποιος πονάει,
δε ζητάμε πολλά μα δε μας φτάνει πια και τίποτα
κρατάμε ποσοστά και όλα αυτά για ένα τίποτα,
δε χάθηκα στα ύποπτα και δε πήγα στα θύματα
βρήκα λέξεις και λήματα τα βαλα στηρίγματα,
και πάνω από τα κύματα, περνάω τα προβλήματα
γλιστράω στα πατήματα και όλα είναι μαθήματα,
και αφού πήρες το μάθημα σου, προετοιμάσου
η ευχή μου για χαρά σου, κι η κατάρα μου δικιά σου.

Χαμένοι μήνες, χαμένα χρόνια σ’ ατλαντίδες
και σελίδες που σε τρυπάνε σα λεπίδες,
μάσκες και παρωπίδες για όσους χάνονται στο σήμερα
κι όσοι αργοπεθαίνουν δε βρίσκουν λόγια ήμερα,
οι πρώτοι ήρωες πέσανε απ’ τα μάτια σου
και αν είναι αργά μάζεψε όλα τα κομμάτια σου,
βρήκα δυο λόγια να σου πω μπας και πιστέψεις
εγώ μονάχα θα σου δείξω να διαλέξεις.

Κράτα τα μάτια σου ανοιχτά,
κράτα τα μάτια σου ανοιχτά όταν η πόλη όλη τα κλείνει
άσε τα πολλά και σκέψου τι παίρνει και τι δίνει,
βρες πατήματα καλά ν’ αγιάσεις μη σωπάσεις
κι όσα μπρός σου βρεις προβλήματα μη τα προσπεράσεις,
αποφάσισε επιτέλους γράψε μόνο στο τέλος
διάλεξε δικό σου χρώμα και χρωμάτισε το έλος,
ρε αλήθεια δεν έχεις κάτι για να χάσεις
βρες μια μούσα βγάλε γούστα και μετά να τη κεράσεις,
εμένα μου δωσε φτερά μια κυρία με λουριά
με γκρίζο τρίχωμα και μάτια που σε πάνε στα παλιά,
είχε το φόβο στο ένα χέρι και στ’ άλλο ένα στέμμα
τραγουδούσε μα σκιαζόταν κι έτσι μου βγήκε το θέμα,
ήτανε δίπλα, ήταν εδώ πριν από λίγο
όμως χάθηκε και έτσι θέλω και γω τώρα να φύγω,
να ξεφύγω, μαζί της κάπου στην ευχή μας
να χωθώ σε μια στιγμή μ’ αυτή τη γάτα στην αυλή μας.

Advertisements

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s