Αντιφασίστες από Καβάλα ενάντια στην αποχή της κοινωνίας σε αντιφασιστικό κάλεσμα

Το φασισμό...

Καβάλα, Σάββατο 22 Μαρτίου 2014: Μια χούφτα φασιστών, προστατευμένη από έναν ολόκληρο στρατό αστυνομικών, εγκαινιάζει τα γραφεία της. Στο πάρκο Φαλήρου η αντιφασιστική συγκέντρωση, που στα καλύτερά της είχε γύρω στα 200 άτομα.

Ω ναι, αγαπητοί συντοπίτες, καλά διαβάσατε. Απ” όλη την κοινωνία της Καβάλας, την απέχθειά τους στο φασισμό ήρθαν να δηλώσουν μόνο 200 άτομα. Οι υπόλοιποι; Καφεδάκι και ποτάκι στα γεμάτα μαγαζιά της πόλης. Σάββατο απόγευμα ήταν άλλωστε…

Να θυμίσουμε πως μια εβδομάδα πριν, φασίστες έβαψαν την πρόσοψη του Αυτόνομου Στεκιού και των γραφείων του ΚΚΕ με σβάστικες. Και δύο εβδομάδες πριν, το Αυτόνομο Στέκι δέχτηκε επίθεση με γκαζάκι (για δεύτερη φορά μέσα σ’έναν χρόνο).

Πώς αντιδρά η κοινωνία της Καβάλας σε όλα αυτά; Όπως φάνηκε (για πολλοστή φορά) με απάθεια και αδιαφορία. Κάποιοι “φιλήσυχοι” πολίτες χαίρονται που ευτυχώς υπάρχουν αυτοί οι “γραφικοί” αντιφασίστες που στέκονται σε κάθε περίπτωση απέναντι στους φασίστες και δεν τους αφήνουν να παρελαύνουν ανενόχλητοι. Οι ίδιοι βέβαια, θέλουν “την ησυχία τους”. Δε γουστάρουν φασισμό, αλλά… ας τους πολεμήσει κάποιος άλλος, οι ίδιοι “έχουν οικογένεια”, “έχουν δουλειές”, “είχαν κανονίσει κάτι άλλο”, “θα βρουν το μπελά τους αν τους δει ο εργοδότης τους εκεί”, και άλλες πολλές τέτοιες “δικαιολογίες” που βοηθούν τον καθένα απ’αυτούς να νιώθει καλά με τον εαυτό του.

Κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας αναπτύσσουν “θεωρίες” πως οι αντιφασίστες είναι που “ανεβάζουν” τους φασίστες, επειδή ασχολούνται μαζί τους. Αν δεν ασχολούνταν, λέει, οι αντιφασίστες τόσο πολύ, δε θα τους ήξερε κανείς. Τι μας λέει αυτή η “θεωρία” λοιπόν; Ότι η καλύτερη “αντιμετώπιση” του φασισμού είναι να μην ασχολείσαι με τα μαχαιρώματα και τις δολοφονίες μεταναστών/αντιφασιστών/ομοφυλόφιλων και με τη διάδοση του φασιστικού μισανθρωπιστικού δηλητηρίου. Άσ’τους να μαχαιρώνουν ανενόχλητοι. Η αποτελεσματικότητα αυτής της “θεωρίας” είναι αποδεδειγμένη άλλωστε. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, η περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα στην Αθήνα (ένα σύγχρονο παράδειγμα, για να μην ανατρέξουμε στην ιστορία). Ας γίνουν οι γειτονιές μας φασιστικά γκέτο, όπου οι φασίστες θα μαχαιρώνουν ανενόχλητοι. Οι θιασώτες αυτής της “θεωρίας” μας λένε ότι κάποτε οι φασίστες θα βαρεθούν να μαχαιρώνουν και θα εξαφανιστούν ως διά μαγείας… Η γελοιότητα αυτής της “θεωρίας” είναι τόσο εξόφθαλμη, που δε χρειάζεται άλλο σχόλιο επ’αυτού. Ουσιαστικά είναι άλλη μία “δικαιολογία” που βοηθάει τους υποστηρικτές της να νιώθουν καλά με τον εαυτό τους για την απάθεια και απραξία τους.

Και τέλος, οι περισσότεροι συμπολίτες μας απλά δε θέλουν να ξέρουν, δεν τους ενδιαφέρει, δεν ασχολούνται. Το μόνο που τους νοιάζει είναι να έχουν λεφτά και δουλειές για τον εαυτό τους, για την οικογένεια, για τα παιδιά τους. Δεν τους ενδιαφέρει η “πολιτική”. Δεν πα να γίνει και στρατιωτική χούντα; “Αν δε μιλάς, δε θα σ’ενοχλήσουν”…

Για όλους αυτούς, η μόνη απάντηση που αρμόζει είναι η εξής: “όταν οι φασίστες σκοτώσουν τα παιδιά σας, τότε θα βγείτε απ’τα κλουβιά σας”. Τότε βέβαια θα είναι αργά. Αλλά ποιος νοιάζεται; Όσο το παιδί που μαχαιρώνεται δεν είναι το “δικό μας”, εμείς κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια…

Και ας πάμε τώρα λίγο πίσω. Τον περασμένο Σεπτέμβριο οι φασίστες της ΧΑ είχαν ανακοινώσει ξανά εγκαίνια. Τότε αναβλήθηκαν λόγω της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από χρυσαυγίτες και των κινητοποιήσεων που ακολούθησαν πανελλαδικά. Είχε ανακοινωθεί και τότε αντιφασιστική συγκέντρωση και ακολούθησε πορεία με συμμετοχή 600 περίπου ατόμων. Πού ήταν όλοι αυτοί στις 22 του Μάρτη; Καλή ερώτηση. Όπως φαίνεται, είχαν ανάγκη έναν ακόμη δολοφονημένο για να “θυμηθούν” ξανά τι εστί φασισμός. Η κοινωνία των χρυσόψαρων ξεχνά εύκολα βλέπεις. Και μάλιστα, όχι έναν οποιονδήποτε δολοφονημένο, αλλά έναν “ΕΛΛΗΝΑ” δολοφονημένο. Γιατί όταν χρυσαυγίτες δολοφόνησαν το μετανάστη εργάτη Σαχτζάτ Λουκμάν, μερικούς μήνες πριν τον Παύλο Φύσσα, δεν κουνήθηκε φύλλο. Οι “αντιφασίστες” που βγήκαν λοιπόν στους δρόμους μετά τη δολοφονία του Παύλου, έχουν ανάγκη από “ελληνικό” αίμα για να “εξοργιστούν” και να “εναντιωθούν” στο φασισμό… Ο τόπος γέννησης του θύματος είναι που καθορίζει το αν μια κοινωνία θα ασχοληθεί με τη δολοφονία του. Αν η ταυτότητα του θύματος δεν αναγράφει “έλληνας υπήκοος” περνάει στα ψιλά. Αυτές είναι οι “ευρωπαϊκές αξίες” και τα “ευρωπαϊκά ιδεώδη” μας λοιπόν. “Πας μη Έλλην ανάξιος ν’ασχοληθούμε”.

Γιατί καθήσαμε να τα γράψουμε όλα αυτά; Γιατί βαρεθήκαμε ν’ακούμε κριτικές “αφ’υψηλού” από άτομα που δεν υπάρχουν πουθενά πέρα από το μικρόκοσμό τους. Γιατί σιχαθήκαμε ν’ακούμε και να διαβάζουμε “αναλύσεις” για το πώς “οι αναρχικοί έχουν πάρει εργολαβία τον αντιφασισμό”. Λες και ο αντιφασισμός πατεντάρεται και χάθηκε η ευκαιρία να τον πατεντάρουν κάποιοι άλλοι εκτός των αναρχικών. Τέτοιες φτηνές αρλούμπες δε θα έπρεπε να σας κάνουν να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας, αλλά αντίθετα, αν σας είχε μείνει ίχνος ανθρωπιάς, θα έπρεπε να κατεβάζετε το κεφάλι από ντροπή όταν τις λέτε ή τις σκέφτεστε.

Ο αντιφασισμός “αγαπητοί” συμπολίτες ούτε εύκολος είναι, ούτε έχει ανάγκη από πατέντες και ταμπέλες για να υπάρξει. Κανείς δε μπορεί ούτε πρόκειται να σας εγγυηθεί ότι ο αντιφασισμός είναι ένα ακίνδυνο χόμπυ. Έχεις απέναντί σου ένα φασιστικό κράτος. Γιατί ο φασισμός δεν έχει ανάγκη τη σβάστικα για να εδραιωθεί. Και ο πιο εύκολος τρόπος για να εδραιωθεί και να επικρατήσει είναι η σιωπή και η αδιαφορία των πολιτών. Όλοι εσείς λοιπόν που “δεν ασχολείστε”, που περιμένετε από “κάποιον άλλον” να σηκώσει ανάστημα, που “θέλετε την ησυχία σας”, είστε ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ στον εντεινόμενο φασισμό, κρατικό και παρακρατικό. Και θα σας λέγαμε καλοχώνευτος και καλώς να έρθει και στα σπίτια σας, αν μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε ότι θα σας κοιτάμε από κάπου μακριά. Δυστυχώς (για μας) αυτό δε γίνεται. Οπότε, το μόνο που έχουμε να πούμε είναι ότι όταν στεκόμαστε απέναντι στο φασισμό, δεν το κάνουμε για καμιά “κοινωνία”, για κανέναν “οικογενειάρχη”, για κανέναν από σας. Το κάνουμε μόνο για μας τους ίδιους. Γιατί πνιγόμαστε και δεν αντέχουμε να μη μιλάμε και να σκύβουμε το κεφάλι όλο και περισσότερο όπως κάνετε εσείς.

Αλλά σε ποιους τα λέμε; Σε μια κοινωνία που αποτελείται από άτομα που μόνο όταν απειλείται ο εαυτούλης τους και μόνο ο εαυτούλης τους με καμιά απόλυση, μόνο τότε μπορεί και να βγουν στο δρόμο; Στην “καλή” περίπτωση. Γιατί σε πολλές περιπτώσεις, η άμεση αντίδραση είναι να ποδοπατήσουν κάποιον άλλον, να βάλουν μέσο, ή ακόμα και να πετάξουν κάθε μάσκα και να γίνουν “ξεκάθαροι” φασίστες. Με σβάστικα ή χωρίς, δεν έχει σημασία.

Γνωρίζουμε καλά πως μια κοινωνία όπως η ελληνική, που συντηρητικοποιείται και εκφασίζεται με τέτοιους ραγδαίους ρυθμούς, είναι πιο επικίνδυνη ακόμη και από μια συμμορία ασπόνδυλων φασιστών. Αυτή η κοινωνία είναι που με τη σιωπή και την ανοχή της δίνει το άλλοθι στην ακροδεξιά να στερεί βασικά ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα και να καταστέλλει ελευθερίες. Γι’αυτό δεν έχει κανένα απολύτως νόημα η γκρίνια του τύπου “δεν αντέχω άλλο, δε θα τους ξαναψηφίσω”. Καμία αντίσταση δεν έγινε και δεν πρόκειται ποτέ να γίνει μέσω μιας ψήφου, όπου πάλι θα αναθέσουμε σε κάποιους αντιπροσώπους να “καθαρίσουν” για μας. Οι έμπρακτες κινήσεις, όπως το να μη φοβάται κάποιος να βγει στο δρόμο και να υπερασπιστεί τις ιδέες του, το να δείχνει αλληλεγγύη και να επιδιώκει την αυτοοργάνωση με τους συναδέλφους/γείτονές του, είναι μικρά βήματα που φαντάζουν εύκολα, πραγματοποιούνται δύσκολα, αλλά είναι τα μόνα που μπορούν να μας δώσουν την ευκαιρία να διαλύσουμε το φασιστικό μίσος που μας διαχωρίζει και να πάψουμε να ζούμε υπό το συνεχές καθεστώς φόβου και τρομοκράτησης που μας έχουν επιβάλει.

Φάτε λοιπόν φασισμό μέχρι ν’ αποφασίσετε να εναντιωθείτε. Και αν το αποφασίσετε επιτέλους, κάντε το όπως εσείς νομίζετε. Μακριά και πέρα από τους αναρχικούς που σας “τρομάζουν” και σας “καπελώνουν”. Κάντε κάτι όμως. Μπορεί να σας εκπλήξει αυτό, αλλά η κριτική από τον καναπέ σου και μπροστά από την τηλεόρασή σου ή πάνω από το πληκτρολόγιο του υπολογιστή σου, από την ασφάλεια του σπιτιού σου, όχι μόνο δεν είναι αντιφασισμός, αλλά πάνω απ’όλα είναι η υπέρτατη υποκρισία. Κοινωνία χρυσόψαρων υποκριτών.

Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα λοιπόν. Μέχρι τότε, το μόνο “αξιοπρεπές” που μπορείτε να κάνετε είναι απλά να σιωπάτε όταν γίνεται κουβέντα περί αντιφασισμού.

Κάποιοι/ες αντιφασίστες/στριες

Υ.Γ.: Το κείμενο το στέλνουμε σε όλα τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα της Καβάλας, καθώς απευθύνεται πρωταρχικά στην τοπική κοινωνία. Δεν τρέφουμε και πολλές ελπίδες να δημοσιευτεί. Σε περίπτωση μη δημοσίευσης, υπάρχουν φυσικά και άλλα μέσα για να δημοσιοποιηθεί. Θέλουμε όμως πρώτα να δώσουμε την ευκαιρία στα τοπικά μέσα ν” αποδείξουν έμπρακτα πόσο υπέρ της ελεύθερης έκφρασης και πολυφωνίας είναι.

Advertisements

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s