Σκατά στην οροθετικοφοβία, σκατά στην ομοφοβία, σκατά στη πρώτη φορά αριστερά!

Το παρακάτω κείμενο είναι αλιευμένο από το facebook, της Γεωργίας.

«Σκατά στην οροθετικοφοβία, σκατά στην ομοφοβία, σκατά στη πρώτη φορά αριστερά!

Πριν 1-2 μήνες, καθόμουνα με μία φίλη στο άλσος της περιοχής μου. Είχαμε βάλει μουσική και συζητούσαμε. Εγώ όπως πάντα τραγουδούσα, ευτυχώς για καλό δικό τους δεν είχε κόσμο για γύρω παγκάκια, ήταν ακόμα χειμώνας άλλωστε και έκανε κρύο. Σε κάποια φάση, μας πλησιάζει για χάδια ένα μικρό σκυλάκι. Πλησιάζει και ο «πατέρας» του σκύλου. Πιάσαμε συζήτηση για το σκύλο μαζί του. Ήταν ένας άντρας, 33 χρονών, γεματούλης με πολύ καλοσυνάτη φυσιογνωμία, απίστευτο χαμόγελο και γλυκύτητα στη φωνή του. Η συζήτηση συνέχισε για άσχετα πράγματα. Μιλούσαμε για τον εκφασισμό της κοινωνίας, ήρθε και η πολιτική στη μέση. Σιγά σιγά άρχισε να ανοίγεται. Μας δήλωσε πως είναι οροθετικός και πως λόγω αυτού, έχει προβλήματα με εκείνους που νοικιάζει το σπίτι. Θεώρησα πως ο ίδιος τους το είχε πει, πρόσφατα έμαθα πως έκανα λάθος… Του ζήτησα να μας κάνει λίγη παρέα, να κάτσει δίπλα μας. Στη συνέχεια μας είπε πως είναι γκέι, είναι ένας λόγος παραπάνω που οι ένοικοι βγάζουν το μίσος τους απέναντι του(εξηγώ παρακάτω). Μας είπε διάφορες ιστορίες για την ζωή του, που έχει ζήσει, ποια ήταν η πολιτική του ταυτότητα, ιστορίες αγάπης και πάνω απ όλα για τον σκύλο του. Ήταν πολύ φιλικός και ευχάριστος. Το σκυλί πεινούσε οπότε και έφυγε μετά από αρκετή ώρα.

Πριν από λίγες μέρες, καθόμασταν πάλι με την φίλη μου στο άλσος και αναρωτιόμασταν, τι να κάνει. Δεν τον είδαμε εκείνη τη μέρα. Πριν 3 μέρες λοιπόν, μετά από το κρασάκι μας, είπαμε να κάτσουμε λιγάκι στο άλσος που είναι ήσυχα μιας και είχαμε κουραστεί από την φασαρία στο μαγαζί που καθόμασταν. Ήταν σκοτεινά και διακρίναμε μία γνώριμη φιγούρα με ένα σκύλο από μακριά. Σκούντηξα τη φίλη μου και της είπα «ω, κοίτα!». Σήκωσα το χέρι μου να τον φωνάξω. Κοίταζε πολύ προσεκτικά και για ώρα, μέχρι που ήρθε. Δεν μας είχε καταλάβει. Τον θυμόμουν πιο χαρούμενο και λαμπερό, αυτή τη φορά τον είδα κάπως κουρασμένο και θλιμμένο. Του είπαμε πως τον χάσαμε, μας είπε πως πλέον βγαίνει πολύ αργά γιατί φοβάται, θα μας εξηγούσε στη συνέχεια. Μας ρώτησε τα νέα μας και εμείς του είπαμε. Στη δική του σειρά, χλώμιασε κάπως. Μας είπε πως περνάει πολύ δύσκολα καθώς στη πολυκατοικία του έχει ανοιχτό μέτωπο με σχεδόν όλους τους ενοίκους. Του έχουν κάνει έξωση και του ζητάνε να φύγει πριν από την ημερομηνία που αναγράφεται. Εκείνος δεν μπορεί να φύγει, δεν έχει χρήματα. Περιμένει την επιδότηση του. Οι ένοικοι όμως του δήλωσαν πως φοβούνται μη τους κολλήσει και πως πρέπει να φύγει. Μπορούσαν οριακιά να ανεχτούν την ομοφυλοφυλία του, όχι όμως την ασθένεια του. Εκείνος παρέμεινε και εκείνοι αποφάσισαν να του στείλουν μπράβους να τον ξυλοφορτώσουν, έτσι και έκαναν. Τον χτύπησαν, τον απείλησαν και του είπαν να φύγει εκείνη τη στιγμή. Εκείνος παρέμεινε. Κλειδώνει την πόρτα της ταράτσας και έβαλε ασφάλεια στην πόρτας του. Στην πόρτα της ταράτσας, βάζει ένα μπρίκι ώστε να διαπιστώσει αν προσπαθεί κάποιος να μπει μέσα. Το μπρίκι έχει πέσει δύο φορές. Καθώς μας τα λέει, βγάζει από την τσέπη του, το κινητό του. Το ανοίγει και μας λέει «κοιτάξτε τι βλέπω μόλις ανοίγω το κινητό». Έχει αποθηκεύσει το 100 γιατί φοβάται μήπως του επιτεθούν το βράδυ. Ήμασταν σοκαρισμένες καθώς ακούγαμε την ιστορία του. Τον ρώτησα πως έμαθαν πως είναι οροθετικός, μου είπε πως το είπε μία γιατρός που υποτίθεται πως ήταν και φίλοι. Είχε πάει στην αστυνομία να καταγγείλει το περιστατικό αλλά δεν τον βοήθησαν. Για την γιατρό δεν έκανε τίποτα. Του πρότεινα να της κάνει μήνυση και να της τα πάρει χοντρά, στη συνέχεια να πάει και στον ιατρικό σύλλογο ώστε να την διαγράψουν. Μου είπε πως την λυπάται και προσπαθεί να την συγχωρέσει, όλοι έχουμε κάνει λάθη είπε…(τόσο ψυχούλα!). Του είπα να μη το δει ατομικά αλλά συλλογικά. Μπορεί αυτή η γυναίκα να παραβιάσει το ιατρικό απόρρητο και για άλλους ασθενείς, μου είπε πως έχω δίκιο και πως σε λίγες μέρες που θα νοικιάσει άλλο σπίτι, θα σκεφτεί πολύ σοβαρά να κάνει τις κινήσεις του. Ήταν πολύ στεναχωρημένος και ο σκύλος του πολύ ανήσυχος. Το μόνο που σκεφτόταν ήταν να του δωθούν τα λεφτά απ το κράτος ώστε να φύγει σύντομα από εκείνο το σπίτι αλλά και γιατί δεν θα μπορέσει με άλλο τρόπο να πάρει τα απαραίτητα φάρμακα για την ασθένεια του. Η ώρα πέρασε, πήγε 4 το βράδυ. Μεταξύ κραξίματος στη κυβέρνηση για την αδιαφορία των αδύναμων, τους φασίστες, την αγάπη και τα χάδια του σκύλου, αποφάσισε να πάει σπίτι του. Μου είπε πως ανοίγει την πόρτα, βάζει ένα μπαλάκι για να μπει ο σκύλος και να καταλάβει εάν είναι κάποιος μέσα και μετά μπαίνει μέσα. Ζει μια καθημερινή τρομοκρατία! Μας είπε πως θα τα ξαναπούμε, μας έδωσε το χέρι του και του ζήτησα μία αγκαλιά, ξαφνιάστηκε και χαμογέλασε. Ήταν η πιο ζεστή αγκαλιά που πήρα εδώ και καιρό! Μας είπε πως είχε 2 χρόνια να αγκαλιάσει άνθρωπο, πως τον φοβούνται. Τον χαιρετήσαμε και μας είπε πως θα τα ξαναπούμε…

Εγώ με την φίλη μου, σοκαρισμένες συζητούσαμε την ιστορία του. Είχα απίστευτο εκνευρισμό, για σκατοψυχία και την άγνοια των ανθρώπων πάνω στο θέμα του aids. Εκείνον μπορεί να μη τον ξαναδούμε. Δυστυχώς ξέχασα να του ζητήσω τον αριθμό του για να μαθαίνω τα νέα του. Βέβαια είμαι σίγουρη πως θα τα καταφέρει. Θα θυμάμαι πάντα το χαμόγελο του, εκείνο το χαμόγελο που είδα την πρώτη φορα, το χιούμορ του και το σκύλο του, που του έβαζε μία κτηνιατρική κρέμα που μύριζε μπισκότο… Θα τον θυμάμαι πάντα, ώστε να μη ξεχάσω ποτέ πόσο απάνθρωπο είναι αυτό το σύστημα, να μην σταματήσω να θυμώνω και να παλεύω για την ολοκληρωτική λαική αλλαγή. Για να εμπεδώσω πως η αγάπη, δεν είναι για όλους. Πως ο τίτλος «άνθρωπος», θέλει αγώνα για να κατακτηθεί. Γενικά πάντως… Σκατά στα άρρωστα και σάπια μυαλά μας!»

Advertisements

One comment

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s